Wanneer is het toch uit onze handen gevallen? We hadden het zo mooi voor elkaar, met onze trots, de democratische rechtsstaat. Met een publiek bestel dat zijn gelijke niet had. Het polderen, politieke samenwerking, maakte naam als een vinding van Nederlandse makelij. Tolerantie en Nederlander waren synoniemen. Armoede bestond niet meer. Het pensioensysteem was uniek. De Hollandse voetbalschool had de wereld veroverd.