Westen laat Oekraïne niet in steek
Een nieuw jaar. Alweer . Veel geluk ermee, klinkt het niet één, twee maar duizend maal. Fantastisch. Prachtig. Maar wat zal het brengen deze keer? Hoop is er altijd. Vanzelfsprekend. En wie weet, valt het mee. Dat alles neemt niet weg dat er donkere wolken samenpakken en de kant oprukken naar andersdenkenden. Dictators, leiders van autoritaire systemen, de onderdrukkers voelen zich sterk. De tegenstanders zijn verdeeld en zwak. Politieke doelen lijken dichtbij.
Het nieuwe China reikt naar de top
Honderd jaar bestaat de Chinese communistische partij. Het eeuwfeest is een fantastisch spektakel. Duidelijk is dat het China van Xi Jinping barst van het zelfvertrouwen. In 2050 moet het een moderne, welvarende en sterke socialistische natie zijn, met Xi Jinping als leider voor rest van zijn leven.
Wie had dat een kwart eeuw geleden gedacht? In mei 1989 stonden Chinese studenten op in Beijing en honderden steden. Bezetten het plein van de Hemelse Vrede. Zij eisten politieke hervormingen. Streden voor democratie en meer vrijheden. Het is 4 juni 1989. Het leger greep in. Tanks rolden het plein op. De Chinese Communistische Partij won.
De politiek geduid, voor het nieuws uit